Zausznica

Zausznica to w staropolskiej mowie zaufana powiernica, ale i także jest liczba pojedyncza od słowa kolczyki. Brzmi to dosyć ciekawie biorąc pod uwagę fakt, iż język polski w porównaniu do przykładowo angielskiego jest bardzo jednoznaczny i na palcach jednej ręki można policzyć wyrazy, których znaczenia bez wyraźnego kontekstu można się tylko domyślać. Przykładem tego jest zdecydowanie zamek, użyty samodzielnie może wprowadzić sporo zamieszania i możemy się zastanawiać bez końca nad tym czy autor ma namyśli warowną budowlę, a może urządzenie do zamykania drzwi. Podobna sytuacja jest z starodawną formą liczby pojedynczej wyrazu kolczyki. Z jednej strony mamy zaufaną osobę, powiernicę, której możemy zaufać, przekazać tajemnicę, a z drugiej strony mamy ozdoby jubilerskie. Jedynym pocieszeniem może być fakt, że obydwie formy już dosyć dawno wyszły z powszechnego użycia i pozostają obecnie w kręgu zainteresowania osób zawodowo zajmujących się badaniem języka, etymologią wyrazów. Jeśli zaś chodzi o kolczyki to cały czas jest bardzo popularna funkcja jaką sprawują i to się nie zmienia.